Του Σ. Πανάγου

Τη δολοφονία του Αλέξανδρου ακολούθησε η μακραίωνη επιχείρηση της δολοφονίας της αλήθειας και του ανθρώπου.(1) Όμως η τελική νίκη των εξουσιαστών που οδηγούν την ανθρωπότητα στην καταστροφή δεν φαίνεται εφικτή. Όπως δεν είναι εύκολη και η ιδεολογικο-πολιτική ταφή του Μακεδόνα. Σε κάθε εποχή ένα μέρος της ανθρωπότητας, που διατηρεί ζωντανή την ανάμνηση του αληθινού και ωραίου, του ελεύθερου και του δίκαιου, του ενάρετου και του ανθρώπινου, μοιραία στέλνει τη σκέψη του στον Αλέξανδρο, που μόνος του, σαν Άτλας, βάλθηκε να σηκώσει όλο τον κόσμο στους ώμους του και να τον ανασύρει από το βαθύ τέλμα του σκότους και της αδικίας, της δουλείας και της εξουσίας. Η κοινή συνείδηση του ανθρώπινου γένους περίεβαλε τη μνήμη του με ολύμπια αίγλη και τον τοποθέτησε επάξια δίπλα στους ωραίους μυθικούς ήρωες της αρχαίας Ελλάδας.(2)

Οι σύγχρονοι του - εχθροί και φίλοι - τον θρήνησαν, ενώ πολλοί δεν άντεξαν στο άκουσμα του θανάτου του και τον συνόδευσαν στον Άδη. Μεταξύ των τελευταίων συγκαταλέγεται και η σύζυγος του Δαρείου, που αξιοπρεπώς είχε αντιμετωπίσει τους θανάτους του συζύγου και του γιου της.(3) Οι μεγάλοι άλλωστε πνευματικοί ηγέτες της εποχής του, ανεξάρτητα σχολής - Αριστοτέλης, Ισοκράτης, Αισχίνης, Γυμνοσοφιστές - είχαν δελεασθεί πνευματικά από τον ηγεμόνα, που άνοιγε καινούριους ορίζοντες στον κόσμο και δημιουργούσε προϋποθέσεις για νέες δυνατότητες ζωής και πολιτισμού.

Όσον αφορά τους μεταγενέστερους πνευματικούς ανθρώπους, όχι λίγοι δοκίμασαν να εκφράσουν στα έργα τους το μεγαλείο του ανδρός. Ο Chateaubriand, ασυμβίβαστος εχθρός του Ναπολέοντα και κάθε κατακτητή, παραβλέποντας όλους τους μεγάλους του κόσμου, σταματά επίμονα στο Μακεδόνα για να ανακράξει ότι, "αν ποτέ άνθρωπος ομοίασε θεός, αυτός είναι ο Αλέξανδρος". Ο Hegel, ο νεώτερος της ανοδικής διαλεκτικής, ανακαλύπτει στα χρόνια της νεότητας του, τον ιδεώδη τύπο της ανθρωπότητας στο πρόσωπο του Μακεδόνα. Ο Δεινοκράτης, θαμπωμένος από το μεγαλείο του ανδρός, προτείνει να κατασκευάσει ένα άγαλμα του ίσο με το ακρωτήρι του Άθω, πιστεύοντας πως μόνο έτσι θα έφτιαχνε κάτι αντάξιο του.

Τα ασιατικά έθνη τον λάτρεψαν σα θεό και η Ελληνική μυθοπλασία δημιούργησε το μύθο της Γοργόνας, που σαν ισάξιος στάθηκε δίπλα στους άλλους μύθους του Ηρακλή και του Θησέα, του Οδυσσέα και του Ιάσονα.

Του Κωνσταντίνου Χολέβα

Σπεύδω εξ αρχής να δηλώσω ότι τάσσομαι κατά οποιασδήποτε σύνθετης ονομασίας που θα περιέχει το όνομα Μακεδονία είτε ολόκληρο είτε ως παράγωγο είτε ως σύνθετο. Από τη στιγμή πάντως που αναμένεται να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» για το κράτος των Σκοπίων κρίνω σκόπιμο να εκφράσω τις ακόλουθες ενστάσεις μου.

Πρώτον από τα δημοσιεύματα του σκοπιανού Τύπου μαθαίνουμε ότι δεν έχει αποσαφηνίσει ο μεσολαβητής του Ο.Η.Ε. αν η πρόταση θα αναφέρεται σε Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη ή σε Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη). Άλλο το πρώτο που περιέχει υποχρεωτικά τη διευκρίνιση «του Βαρδάρη» και άλλο το δεύτερο που βάζει τον Βαρδάρη σε μία παρένθεση άρα ουσιαστικά καθιερώνει ως επίσημο όνομα τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», νέτα-σκέτα!

Της Αλεξάνδρας Ηλιοπούλου
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

Δεν έχει μείνει κανένας Έλληνας, ίσως και Ευρωπαίος, που να μην έχει πεισθεί, ότι οικονομικά περνάμε πάρα πολύ δύσκολες ημέρες. Και ως Κράτος και ως πολίτες. Και οι ημέρες που θα έρθουνε, θα είναι πολύ χειρότερες. Και το χειρότερο, τόσο άγνωστες, όσο και ποιες θα είναι οι συνέπειες που θα μας επιφέρουν  στη ζωή μας.

Μπήκαμε για τα καλά μέσα στην αβεβαιότητα και τον κίνδυνο. Νοιώθουμε αβεβαιότητα και διστάζουμε να πιστέψουμε την κυβέρνησή μας, που μας διαβεβαιώνει πως όλα εξελίσσονται κατά τρόπο που δεν θα οδηγηθούμε σε πτώχευση ως κράτος και σε παύση μισθών και συντάξεων των Έλληνες,.  «αν βέβαια όλα εξελιχθούν σωστά» - ιδού, ένα ΑΝ, ποια αισθήματα προκαλεί.

Νοιώθουμε κίνδυνο για το αν πρέπει να πιστέψουμε διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και κάποιους διεθνούς φήμης Οικονομολόγους, που εκφράζουν την άποψη πως η Ελλάδα θα εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη  και θα έχουμε ξανά ως νόμισμά μας την δραχμή - ασφαλώς υποτιμημένη. Αυτό που, ενδεχομένως κακοβούλως, αλλά φημολογείται σφόδρα, τόσο  που εξανάγκασε την κυβέρνηση ομαδικά και μετά βδελυγμίας, να διαψεύσει τις φήμες. Αλλά και πόσες φορές οι διαψεύσεις δεν γίνανε για να διαψευσθούν την επόμενη στιγμή; Που κι αυτό σημαίνει μεγάλες περιπέτειες με αβέβαιο και άγνωστο μέλλον.

Του Κώστα Σκανδάλη

Η Ελληνική πολιτική συγκυρία σήμερα, μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε εκ του μηδενός κάποιες χρόνια παγιωμένες πολιτικές έννοιες οι οποίες ταλανίζουν την κοινωνία μας, ως φαντάσματα του παρελθόντος…

Η Δεξιά και η Αριστερά καθώς και όλες οι λοιπές πολιτικές αποχρώσεις των σχηματισμών αυτών, σήμερα  έχουν καταστεί μέσα από την εξέλιξη των πραγμάτων έννοιες ανεδαφικές και ουσιαστικά αδιέξοδες, με δεδομένη την απώλεια στήριξης τους από τα σημερινά παγκόσμια οικονομικά μοντέλα, τα οποία δεν αφήνουν καθόλου περιθώρια για αυταπάτες.

Η στρατηγική των κομμάτων, εδώ και πάρα από πολύ καιρό, έχει πάψει να στηρίζεται σε ιδέες –παρ’ όλο ότι εξακολουθούν να  τις χρησιμοποιούν στην ρητορική τους ως δικαιολογία της ύπαρξης τους-, ενώ στην πραγματικότητα αυτά έχουν μετατραπεί σε προσωποπαγή διαχειριστικά ιδρύματα πολιτικών αρχηγών, ακολουθούμενα από υπάκουους χειροκροτητές, οι οποίοι διαγράφονται ευθύς αμέσως διαφωνήσουν με την γραμμή του κόμματος.  Η τακτική αυτή έχει μετατρέψει την κοινοβουλευτική δημοκρατία σε πολυκομματική ολιγαρχία, αφού έχει ουσιαστικά εκμηδενίσει την ελεύθερη φωνή των βουλευτών, περιορίζοντας την από 300 σε 5, όσοι τυχαίνει να είναι σήμερα και οι αρχηγοί των κομμάτων της Βουλής.

Μια Γερμανίδα, πιο αποτελεσματική απ΄αυτούς που μας διοικούν...

H Γερμανίδα ιστορικός και συγγραφέας Leonora Seeling εξεγέρθηκε με τα επιτιμητικά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για την Ελλάδα, και ζήτησε να επιβληθεί ένας έκτακτος, πολιτιστικός φόρος για τη δημοσιονομική διάσωση της χώρας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, η καθηγήτρια, που έχει διδάξει σε γερμανικά και γαλλικά πανεπιστήμια ιστορία των μαθηματικών και της φυσικής, εξέδωσε ένα βιβλιαράκι σε μορφή αγόρευσης προς τους πολίτες, που φέρει τον τίτλο: «5 σεντ, ώστε να σώσουμε την Ελλάδα».

Η καθηγήτρια πρότεινε την επιβολή -σε ευρωπαϊκό επίπεδο- ενός συμβολικού πολιτιστικού φόρου: όποιος χρησιμοποιεί σήμερα ελληνικές λέξεις να πληρώνει πέντε «ευτελή» λεπτά του ευρώ για κάθε μία από αυτές. Δηλαδή, μόλις ο Γερμανός πει Idee, ή ο Άγγλος ξεστομίσει idea, να κατακυρώνονται αμέσως 5 σεντ στον ελληνικό δημόσιο κορβανά. Το ίδιο για τις λέξεις "ψυχή", "δημοκρατία", "πολιτική", "μουσείο", "Ευρώπη", "ευρώ" και πάει λέγοντας.

Του Δρ. Ιωάννη Παρίση

Ακόμα δεν προλάβαμε να «ερμηνεύσουμε» το «φαινόμενο» Μίκης Θεοδωράκης και μας προκύπτουν και άλλες «ουρές του ΛΑΟΣ»; [Τον όρο αυτό χρησιμοποιεί στην προσωπική του ιστοσελίδα ο… Μεγάλος Φιλόσοφος Νίκος Δήμου, όπου ψέγει τον Μίκη για την απάντησή του στη Θ. Δραγώνα, και σημειώνει: «Με όλα τα κόμματα είχε ως τώρα συνοδοιπορήσει ο Μίκης, η ακροδεξιά του έλειπε. Φαίνεται ότι θέλει να τελειώσει την πολιτική του σταδιοδρομία ως ουρά του Καρατζαφέρη. Κρίμα στο «Άξιον Εστί»!».] (Βλ.: Ο Μίκης στο ΛΑΟΣ! ) 

Πάνω λοιπόν που έγραφα τις προάλες για την «εκδίκηση» της Ιστορίας, με αφορμή τις όψιμες εθνικοπατριωτικές τοποθετήσεις του Μίκη («δεν νομίζω ότι έχουμε καλύτερο επιχείρημα έναντι της όποιας Αριστεράς, όταν ένα προβεβλημένο και μη αμφισβητούμενης πολιτικής ηθικής και ορθοφροσύνης παραδοσιακό στέλεχός της εκφράζει στην πράξη τις δικές μας θέσεις και ιδέες.»), μας προκύπτει ο Στάθης της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ! Φυσικά… γνωστός «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «φασίστας» που προφανώς έθεσε κι’ αυτός τις δυνάμεις του στην υπηρεσία του Καρατζαφέρη και του Αδώνιδος!!!

Του Δρ. Ιωάννη Παρίση

Η πρωτιά της Ελλάδος και στη χρεωκοπία, ανάμεσα σε τόσα άλλα είναι πια γεγονός, αφού είμαστε μόλις δέκα εκατομμύρια άνθρωποι και έχουμε δημιουργήσει απίστευτο χάος.

Χρεώνουμε τα δημόσια έργα πέντε και δέκα φορές πάνω από το κανονικό, μπάζουμε μετανάστες απ'όλες τις άκρες του πλανήτη για να βγάλουμε χρήματα, δίνουμε παχυλούς μισθούς σε δημόσιους διοικητικούς για να παίρνουν κι "άλλες προμήθειες" από παντού, διορίζουμε αβέρτα κόσμο μόνο και μόνο για να βγούμε βουλευτές, τα σκάνδαλα των δισεκατομμυρίων πάνε κι έρχονται, ενώ ο Έλληνας πίνει φραπέ, βλέπει x-factor και το σύνθημά του: "Χαλαρά!"

Όσο για ηθικολογία και δεοντολογία; "Αφού κλέβουν όλοι, γιατί να μην κλέψω και γω;" "Θα βγάλω λεφτά χωρίς να κουραστώ".

Και τώρα να μαστε όλοι μαζί στο χείλος του γκρεμού με όλη την Ευρώπη να συζητάει τα χάλια μας.
Ισως τελικά να μη θέλουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι, αλλά να μείνουμε στη σύγχρονη ιστορία ως το πρώην κράτος μέλος της Ευρώπης με το τεράστιο χρέος και χάος.