Ενα θαύμα ακουστικής αποτελεί η αίθουσα του «Κάτω Κόσμου» στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα δημιουργώντας την απαραίτητη απόκοσμη εντύπωση, μαζί και με άλλα τεχνολογικά τρικ των αρχαίων Ελλήνων που δεν υστερούν σε τίποτε από εκείνα του Κόπερφιλντ.
Του Άλκη Γαλγαδά
Στον χώρο του Νεκρομαντείου στον Αχέροντα, μία ώρα περίπου με αυτοκίνητο βορείως της Πρέβεζας, υπάρχει υπόγεια αίθουσα κατασκευασμένη πριν από 2.400 χρόνια περίπου και όπως έδειξαν οι σχετικές μετρήσεις πρόκειται για έναν εξαιρετικής κατασκευής ανηχοϊκό θάλαμο. Το εκπληκτικό είναι ότι για να καθοριστούν σήμερα οι διαστάσεις μιας τέτοιας αίθουσας, προτού καν χτιστεί, χρησιμοποιούνται πανάκριβα μηχανήματα και υπολογιστικά πακέτα, ενώ τότε βέβαια δεν υπήρχαν όλα αυτά τα εργαλεία. Ακόμη πιο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει ο λόγος για τον οποίο είχε κατασκευαστεί ένας τέτοιος υπόγειος θάλαμος.
Το σπήλαιο της Αλιστράτης βρίσκεται έξι χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της ομόνυμης κοινότητας, στη θέση "Πετρωτό" και γύρω στα 50 χλμ. Ν.Α. των Σερρών, 25 χλμ. Ν.Δ. της Δράμας και 55 χλμ. Β.Δ. της Καβάλας.
Οι ντόπιοι γνώριζαν την ύπαρξη του σπηλαίου που ανοιγόταν στο βάθος ενός βαράθρου. Μερικοί τολμηροί κατέβαιναν δεμένοι με σκοινιά και προχωρούσαν για λίγο στον υπόγειο λαβύρινθο. Μιλούσαν για αγάλματα, αφού έτσι τους έμοιαζαν οι σταλαγμίτες, και κρυμμένους θησαυρούς ποιος ξέρει πού, στα έγκατα της Γης. Το 1975 η κοινότητα είχε στείλει έγγραφο στην ΕΣΕ ζητώντας την εξερεύνηση του σπηλαίου..
Η Σάρτη είναι χτισμένη στις ανατολικές ακτές της χερσονήσου της Σιθωνίας. Πήρε το όνομα της από την ομώνυμη αρχαία πόλη που πιθανόν βρισκόταν στην ίδια θέση. Το όνομα "Σάρτη" το συναντάμε στον Ηρόδοτο, ο οποίος αναφέρει την αρχαία πόλη σαν σταθμό της εκστρατείας του Ξέρξη. Η Σάρτη υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Σημαντικά ερείπια των τειχών της αρχαίας πόλης σώζονται σε μεγάλη έκταση πάνω από τον κόλπο της Συκιάς. Δεν γνωρίζουμε τον χρόνο η την αιτία καταστροφής της. Τον 14ο αιώνα αναφέρεται στην περιοχή χωριό που λεγόταν "ο Σάρτης", κτήμα της Μονής Ξηροποτάμου.
Το σπήλαιο των Πηγών του ποταμού Αγγίτη βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Δράμας στην περιοχή του Δημοτικού Διαμερίσματος Κοκκινογειων του Δήμου Προσοτσάνης στους πρόποδες του Φαλακρού όρους, αποτελώντας τον επιμηκέστερο στην Ελλάδα ενεργό καρστικό αγωγό. Η συστηματική εξερεύνηση του Σπηλαίου άρχισε το 1978 από Γάλλους σπηλαιολόγους σε συνεργασία με την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία.
Το Σπήλαιο είναι μια αλυσίδα από αίθουσες, γαλαρίες και σιφόνια, με τη μοναδικότητα να διαρρέεται κατά μήκος από ένα ποτάμι (μέσω του οποίου αποστραγγίζονται τα νερά της κλειστής λεκάνης του Κάτω Νευροκοπίου). Η τουριστική διαδρομή δυστυχώς μέσα στο Σπήλαιο περιορίζεται σήμερα σε μόλις 500 μέτρα από τα 12 χιλιόμετρα του συνολικού μήκους του. Πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν μια νέα τεράστια αίθουσα, η οποία θα είναι διαθέσιμη στους επισκέπτες από το καλοκαίρι του 2009 και στην οποία θα μπορούν να φτάνουν μπαίνοντας μέσα στο ποτάμι και με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού.
Το Κάτω Νευροκόπι είναι μια ευχάριστη έκπληξη όταν τελικά φανερωθεί μέσα από τα βουνά, έπειτα από 16 χιλιόμετρα αλλεπάλληλων στροφών. Το χειμωνιάτικο τοπίο είναι πραγματικά μαγευτικό, με το λευκό του χιονιού να αγκαλιάζει γη, βουνά και σπίτια με την ίδια στοργή.. Αισθάνθηκα δέος στη θέα των ψηλών βουνών που περιβάλουν το Νευροκόπι, του Φαλακρού, του Γρανίτη και του Όρβηλου, του φυσικού συνόρου με τη Βουλγαρία , η οποία απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από εκεί. Οι κάτοικοι δε, είναι από τους πλέον φιλικούς και φιλόξενους ανθρώπους που έχω συναντήσει. Αγαπούν τον τόπο τους αλλά ξαφνιάζονται με την απόφαση του ταξιδιώτη που επιλέγει το Νευροκόπι ως προορισμό.. Το δικό μου ξάφνιασμα όμως επισκίασε το όποιο δικό τους όταν, ρωτώντας τους ποιά μέρη θα μπορούσα να επισκεφτώ στην περιοχή, έμαθα για την ύπαρξη του οχυρού Λίσσε το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό Οχυρό και περίπου 2 χλμ. από τη πόλη του Νευροκοπίου. Όλοι μας γνωρίζουμε την ύπαρξη του Ρούπελ...του Λίσσε όμως; Πόση ιστορία κρύβει αλήθεια ο κάθε τόπος, ακόμη και το μικρότερο χωριουδάκι της Ελλάδας..
Ένα από τα μεγαλύτερα πάθη μου είναι να ανακαλύπτω την Ελλάδα, να τη γνωρίζω σπιθαμή προς σπιθαμή από την πλούσια ιστορία που ξεδιπλώνεται μέσα από τους εκατοντάδες αρχαιολογικούς τόπους και μνημεία που στέκουν αγέρωχα στην Ελληνική γη μέσα στις χιλιετίες..
Προορισμός μου αυτή τη φορά το Κάτω Νευροκόπι, όμως αλήθεια, τι θα ήταν ο προορισμός δίχως το ταξίδι; Αφήνοντας την Εγνατία οδό και μπαίνοντας στο οδικό δίκτυο Σερρών - Δράμας από τη στροφή για Νέα Κερδύλια, μέσα από δεκάδες μακεδονικούς τάφους διάσπαρτους στην περιοχή, έφτασα στην Αμφίπολη. Έμαθα πως αρχικά ήταν γνωστή με το όνομα «Εννέα οδοί» καθώς, όταν ο Ξέρξης βαδίζοντας εναντίον της Ελλάδας μέσω Θράκης και Μακεδονίας, έφθασε σ' αυτήν, σύμφωνα με περσικό έθιμο, έθαψε ζωντανούς εννέα νέους και εννέα παρθένες για να έχει αίσιο τέλος η εκστρατεία του.
Το σπήλαιο των Πηγών του ποταμού Αγγίτη βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Δράμας στην περιοχή του Δημοτικού Διαμερίσματος Κοκκινογειων του Δήμου Προσοτσάνης στους πρόποδες του Φαλακρού όρους, αποτελώντας τον επιμηκέστερο στην Ελλάδα ενεργό καρστικό αγωγό. Η συστηματική εξερεύνηση του Σπηλαίου άρχισε το 1978 από Γάλλους σπηλαιολόγους σε συνεργασία με την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία.
Ένα από τα μεγαλύτερα πάθη μου είναι να ανακαλύπτω την Ελλάδα, να τη γνωρίζω σπιθαμή προς σπιθαμή από την πλούσια ιστορία που ξεδιπλώνεται μέσα από τους εκατοντάδες αρχαιολογικούς τόπους και μνημεία που στέκουν αγέρωχα στην Ελληνική γη μέσα στις χιλιετίες..
