«Οποιαδήποτε κριτική στο Ισλάμ σε στιγματίζει...»

της Βίκης Τσιώρου

Ο Βρετανός, ινδικής καταγωγής, Σαλμάν Ρούσντι εισβάλλει στη λογοτεχνική ιστορία το 1981 με "Τα παιδιά του Μεσονυκτίου", μυθιστόρημα πάνω στη δημιουργία του ινδικού κράτους, το 1947, και κερδίζει αμέσως το βραβείο Booker. Το ίδιο μυθιστόρημα, φέτος το καλοκαίρι, βραβεύτηκε με το Best of the Booker. Πριν από είκοσι χρόνια, η καριέρα του Ρούσντι πήρε μιαν άσχημη τροπή, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Σατανικοί Στίχοι", το οποίο του στοίχισε μια fatwa που έβγαλε ο Χομεϊνί εναντίον του. Ο Ρούσντι για περίπου δέκα χρόνια έζησε απομονωμένος, μέχρις ότου το ιρανικό καθεστώς σταμάτησε να τον κυνηγά. Από το 2000 ζει στη Νέα Υόρκη, όπου έγραψε τα τελευταία τρία μεγάλα του μυθιστορήματα.
 
Η πολιτική, ο φονταμενταλισμός και οι σχέσεις Δύσης-Ανατολής είναι τα θέματα για τα οποία γράφει και μιλά:

«Είμαι ένας συγγραφέας που από παλιά ενδιαφερόμουν για την πολιτική, πολύ πριν από τη fatwa. Εχω γράψει για την ινδική, την πακιστανική, την αγγλική πολιτική, όπως και ένα ημερολόγιο με ρεπορτάζ για την κατάσταση στη Νικαράγουα την εποχή του πολέμου εναντίον των Contras. Ναι, είμαι συγγραφέας που θα ενδιαφέρεται πάντα για τέτοια πράγματα, αλλά πιστεύω πως πρέπει να ξεχωρίζεις την πολιτική στράτευση από τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων. Τα πολιτικά γεγονότα εξελίσσονται πολύ γρήγορα, ενώ η συγγραφή ενός μυθιστορήματος είναι πολύ αργή. Το μυθιστόρημα δεν είναι αναγκαστικά ο καλύτερος τρόπος να κάνεις πολιτική. Μέχρι να ολοκληρώσεις το μυθιστόρημά σου, τα πολιτικά γεγονότα φεύγουν από την επικαιρότητα. Εχω γράψει πολλά πολιτικά κείμενα αλλά προσπάθησα πάντα να τα διαχωρίζω από τα μυθιστορήματά μου».