Στην νεότερη ιστορία της Κύπρου, το αίμα άρχισε να ρέει πολύ πριν από τη τουρκική εισβολή του 1974, όταν οι Άγγλοι, αρνούμενοι το δικαίωμα του κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση, προκάλεσαν τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ και άρχισαν να εφαρμόζουν την αιματηρή μέθοδο του ΔΙΑΙΡΕΙ & ΒΑΣΙΛΕΥΕ.

Η μέθοδος σχεδιάστηκε για εφαρμογή στην Κύπρο πριν από το 1955 και άρχισε να υλοποιείται ενάντια στον απελευθερωτικό αγώνα του ’55-’59: Οι Άγγλοι διαχώρισαν του Κυπρίους σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους (Ε/κ και Τ/κ) και το αίμα των ηρώων της ΕΟΚΑ νοθεύτηκε από εκείνο που άρχισε να χύνεται, ως συνέπεια αυτής της 1ης Διαίρεσης μεταξύ των Κυπρίων.

Το βιβλίο είναι γραμμένο στην ελληνική και στην αγγλική:

• Μέρος Πρώτο (σελίδες 7 – 192) Αιματηρή αλήθεια
•Part Two (pages 197 – 366) Bloody truth 

Μπορείτε να κατεβάσετε όλο το βιβλίο εδώ: ΑΙΜΑΤHΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Του Δρ. Ιωάννη Παρίση

Ακόμα δεν προλάβαμε να «ερμηνεύσουμε» το «φαινόμενο» Μίκης Θεοδωράκης και μας προκύπτουν και άλλες «ουρές του ΛΑΟΣ»; [Τον όρο αυτό χρησιμοποιεί στην προσωπική του ιστοσελίδα ο… Μεγάλος Φιλόσοφος Νίκος Δήμου, όπου ψέγει τον Μίκη για την απάντησή του στη Θ. Δραγώνα, και σημειώνει: «Με όλα τα κόμματα είχε ως τώρα συνοδοιπορήσει ο Μίκης, η ακροδεξιά του έλειπε. Φαίνεται ότι θέλει να τελειώσει την πολιτική του σταδιοδρομία ως ουρά του Καρατζαφέρη. Κρίμα στο «Άξιον Εστί»!».] (Βλ.: Ο Μίκης στο ΛΑΟΣ! ) 

Πάνω λοιπόν που έγραφα τις προάλες για την «εκδίκηση» της Ιστορίας, με αφορμή τις όψιμες εθνικοπατριωτικές τοποθετήσεις του Μίκη («δεν νομίζω ότι έχουμε καλύτερο επιχείρημα έναντι της όποιας Αριστεράς, όταν ένα προβεβλημένο και μη αμφισβητούμενης πολιτικής ηθικής και ορθοφροσύνης παραδοσιακό στέλεχός της εκφράζει στην πράξη τις δικές μας θέσεις και ιδέες.»), μας προκύπτει ο Στάθης της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ! Φυσικά… γνωστός «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «φασίστας» που προφανώς έθεσε κι’ αυτός τις δυνάμεις του στην υπηρεσία του Καρατζαφέρη και του Αδώνιδος!!!

Του Δρ. Ιωάννη Παρίση

(Άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΙΠΠΙΚΟ-ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ”, τ. 64, Δεκ. 2009)

 H διαμόρφωση των μελλοντικών αξιωματικών είναι ένα αντικείμενο που πάντοτε απασχολούσε και απασχολεί σοβαρά τους στρατούς, προκειμένου να αποκτούν στελέχη ικανά να ανταποκριθούν στις εκάστοτε διαμορφούμενες συνθήκες. Οι παραγωγικές σχολές αξιωματικών μελετούν σχέδια σπουδών και επεξεργάζονται προγράμματα   εκπαίδευσης, ώστε να είναι πάντοτε προσαρμοσμένα προς τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της κάθε εποχής.

Η εποχή που διανύουμε χαρακτηρίζεται από δύο κύρια στοιχεία που συναρτώνται άμεσα με τον τομέα της άμυνας και κατά συνέπεια υπεισέρχονται ως παράμετροι στη διαδικασία προετοιμασίας των νέων αξιωματικών: την υψηλή τεχνολογία και τις  γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

Μελέτη κοινωνιολογική και ψυχολογική

Το γνωστό αυτό κείμενο του Ευάγγελου Λεμπέση, δημοσιεύτηκε αρχικά στην "Εφημερίδα των Ελλήνων Νομικών" το έτος 1941 με αποτέλεσμα συζητήσεις κριτικών και αντιπαραθέσεις στις εφημερίδες της εποχής. Είναι γεμάτο από οξυδερκείς παρατηρήσεις πάνω στο τεράστιο θέμα της βλακείας στις σύγχρονες κοινωνίες. Είναι μακροσκελές, γραμμένο σε καθαρεύουσα, αλλά αξίζει τον κόπο να διαβαστεί και να γίνει κτήμα. Διαβάζοντάς το μπορεί εύκολα κανείς να αναγνωρίσει κάτω από τις γραμμές του πρόσωπα της σημερινής κοινωνίας, τόσο γνωστά του δημόσιου βίου όσο και άλλα του στενού κοινωνικού μας περιβάλλοντος.

Σήμερα κυκλοφορεί ως ένθετο στο βιβλίο του Ευ. Λεμπέση, «Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΖΑ» από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ, έβδομη έκδοση, Αθήνα 1999. Περί το 2005 κυκλοφόρησε και σε νεοελληνική απόδοση.

Γράφει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του:

«Θα έπρεπεν ίσως, εκ λόγων ευγνωμοσύνης προς τους αποτελούντας το θέμα τησ παρούσης μελέτης δυνάστας της ανθρωπότητος ν’ αφιερωθεί αύτη εις αυτούς. Εκ λόγων δικαιοσύνης όμως αφιερούται – και ουκ επ’ ελάχιστον, προς διδαχήν των – εις τους δυναςτευομένους: δηλονότι εις τους ευφυείς!»

Η πρωτιά της Ελλάδος και στη χρεωκοπία, ανάμεσα σε τόσα άλλα είναι πια γεγονός, αφού είμαστε μόλις δέκα εκατομμύρια άνθρωποι και έχουμε δημιουργήσει απίστευτο χάος.

Χρεώνουμε τα δημόσια έργα πέντε και δέκα φορές πάνω από το κανονικό, μπάζουμε μετανάστες απ'όλες τις άκρες του πλανήτη για να βγάλουμε χρήματα, δίνουμε παχυλούς μισθούς σε δημόσιους διοικητικούς για να παίρνουν κι "άλλες προμήθειες" από παντού, διορίζουμε αβέρτα κόσμο μόνο και μόνο για να βγούμε βουλευτές, τα σκάνδαλα των δισεκατομμυρίων πάνε κι έρχονται, ενώ ο Έλληνας πίνει φραπέ, βλέπει x-factor και το σύνθημά του: "Χαλαρά!"

Όσο για ηθικολογία και δεοντολογία; "Αφού κλέβουν όλοι, γιατί να μην κλέψω και γω;" "Θα βγάλω λεφτά χωρίς να κουραστώ".

Και τώρα να μαστε όλοι μαζί στο χείλος του γκρεμού με όλη την Ευρώπη να συζητάει τα χάλια μας.
Ισως τελικά να μη θέλουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι, αλλά να μείνουμε στη σύγχρονη ιστορία ως το πρώην κράτος μέλος της Ευρώπης με το τεράστιο χρέος και χάος.

Επιτρέψτε μου κάποιες σκέψεις σχετικά με το «φαινόμενο» Μίκης Θεοδωράκης.

Φυσικά μας ευχαριστούν οι (έστω όψιμες) θέσεις του, αλλά εγώ το προσλαμβάνω και ως «εκδίκηση» της Ιστορίας και νίκη εκείνων των ιδεών για τις οποίες πολέμησαν οι δικοί μας πατεράδες τη δεκαετία του 1950. Φυσικά είναι ευχάριστο που έστω και αργότερα, άνθρωποι με πολιτική ηθική και πολιτικό θάρρος, όπως ο Μίκης, ο Γιάννης Βούλτεψης, ο Τάκης Λαζαρίδης (συγγραφέας του «Σύντροφοι, ευτυχώς ηττηθήκαμε») και άλλοι πολλοί, διατηρώντας τις αρχές τους, αναγνώρισαν την ορθότητα των δικών μας θέσεων.

Βεβαίως, η πλευρά των νικητών είχε λειτουργήσει από την αρχή ηλιθίως: ανέθεσε στην Χωροφυλακή το κυνήγι των αντιφρονούντων και στον Στρατό την Εθνική και Ηθική Διαπαιδαγώγηση του λαού! Έτσι η Αριστερά έπαιζε επί δεκαετίες σε άδειο γήπεδο. Απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο των πανεπιστημίων, άλωσε τον χώρο του πνεύματος και του πολιτισμού και έλεγξε ακόμη και τα σχολικά βιβλία. Τα τελευταία χρόνια κάποιοι εκπρόσωποί της βρέθηκαν ακόμα και σε κυβερνητικές θέσεις. Και τώρα όλοι τρέχουμε να σώσουμε ότι μπορούμε και κυρίως την Παιδεία, που, όπως φαίνεται από το φαινόμενο Δραγώνα (και παλαιότερα Ρεπούση) και άλλων πολλών, δεν έχουν την πρόθεση να την αφήσουν να ξεφύγει από τον σφιχτό «εναγκαλισμό» τους.

Του Γιάννη Παρίση

Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας

Μια επιτομή όλων των θεμάτων που αναφέρονται στην ΕΠΑΑ με όλες τις τελευταίας αποφάσεις και φυσικά τις προβλέψεις της νέας Συνθήκης της Ένωσης. Στις 300 σελίδες του, με ένα 16σέλιδο με έγχρωμους χάρτες και σημαντικό αριθμό πινάκων και διαγραμμάτων εντός του κειμένου, εξετάζεται και αναλύεται το όλο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής της ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας καθώς και οι στόχοι και επιδιώξεις για το μέλλον.

Μέσα από τις εξειδικευμένες θεματικές που αναπτύσσονται, παρουσιάζεται η ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων, ο μηχανισμός, τα όργανα και οι διαδικασίες διαχείρισης κρίσεων σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες αποφάσεις, οι επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων που έχουν αναληφθεί ή είναι σε εξέλιξη, οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ, καθώς και η μεσογειακή διάσταση της ΕΠΑΑ. Επιπλέον παρατίθενται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει όλη η σχετική προσπάθεια της ΕΕ καθώς και εκτιμήσεις για τις μελλοντικές προοπτικές της ΕΠΑΑ, μαζί με ανάλογες προτάσεις. 

 Μπορείτε να δείτε μέρος του βιβλίου (ως δείγμα) και να το «ξεφυλλίσετε» εδώ  

του Ιωάννη Παρίση

Το Σύνταγμα εισάγει ουσιώδεις καινοτομίες στα θέματα της ΚΕΠΠΑ και της ΕΠΑΑ, οι οποίες παρουσιάζονται και αναλύονται στο βιβλίο αυτό, το οποίο έχει ως στόχο να συμβάλει στην κατανόηση των διατάξεων του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, σε ότι αφορά στα θέματα που αναφέρονται στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας καθώς και στην κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη και τέσσερα παραρτήματα: Στο πρώτο παρατίθενται οι εξελίξεις στα θέματα της ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ, οι προβλέψεις για το μέλλον καθώς και οι προβλέψεις του Ευρωπαϊκού Συντάγματος στα θέματα αυτά. Ιδιαίτερη ανάλυση γίνεται για την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας, την ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ένωσης και ειδικότερα τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα “battlegroups”, τον υπό συγκρότηση Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας και τις Επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.